معرفی
«انمپ» (Nmap) ابزاری متنباز برای کشف میزبانها، پورتهای باز و سرویسهای در دسترس در شبکه به شمار میرود. متخصصان امنیت، مدیران شبکه و مدیران سیستم از آن برای ساخت تصویری واقعی از داراییهای متصل به شبکه و سطح مواجهه آنها استفاده میکنند.
این ابزار قادر است با بررسی پاسخهای شبکه، وضعیت پورتها، نوع سرویس و در برخی شرایط، اطلاعات تقریبی سیستمعامل هدف را گزارش کند. Nmap همچنین دارای موتور اسکریپتنویسی Nmap Scripting Engine است که برای بررسیهای مشخص امنیتی و مدیریتی کاربرد دارد.
شروع کمخطر با Nmap
تمرین را در آزمایشگاه شخصی یا محیطی آغاز کنید که برای آزمون آن مجوز صریح دارید.
یک هدف محدود انتخاب کرده و دامنه و زمان آزمون را ثبت کنید.
پس از اجرا، پورتها و سرویسهای مشاهده شده را با فهرست دارایی و سرویسهای مورد انتظار مقایسه کنید.
هر مورد ناشناخته را پیش از نتیجهگیری با مسئول سامانه بررسی کنید.
پیش از هر اسکن، دامنه آزمون، زمان اجرا، شدت اسکن، سامانههای حساس، افراد پاسخگو و شیوه گزارش رخداد را با مالک سامانه هماهنگ کنید. اسکن حتی در دامنه مجاز ممکن است هشدارهای امنیتی ایجاد کند یا بر سرویسهای حساس تاثیر بگذارد.
Nmap برای شناسایی سرویسها و بررسی سطح مواجهه شبکه به کار میرود. در مقابل، Wireshark ترافیک بستههای شبکه را تحلیل میکند. Nessus نیز ابزار مکمل ارزیابی آسیبپذیری است و پس از شناسایی سرویسها با Nmap، امکان بررسی عمیقتر آنها را فراهم میکند.
در محیط خط فرمان Linux، میتوانید از Nmap برای اجرای اسکنهای تکرارپذیر و خودکارسازی فرایندها استفاده کنید.
این ابزار را با نامهای دیگری نیز میشناسند:
- انمپ
- Network Mapper
ویژگیهای کلیدی
در ادامه، مهمترین موارد این بخش به تفکیک معرفی شدهاند.
-
کشف میزبان و پورت
میتواند میزبانهای فعال در دامنهای مجاز را شناسایی و وضعیت پورتهای TCP و UDP را بررسی کند.
-
تشخیص سرویس و نسخه
با بررسی پاسخ سرویسها، نوع سرویس و در بسیاری از موارد نسخه احتمالی آن را گزارش میکند تا داراییها دقیقتر شناسایی شوند.
-
تشخیص تقریبی سیستم عامل
با تحلیل اثرانگشت شبکه، اطلاعات احتمالی درباره سیستم عامل هدف ارائه میدهد. این نتیجه قطعی نیست و باید با شواهد دیگر اعتبارسنجی شود.
-
موتور اسکریپتنویسی NSE
Nmap Scripting Engine امکان اجرای اسکریپتهای آماده یا سفارشی را برای بررسی سرویسها، پیکربندیها و برخی نشانههای امنیتی فراهم میکند.
-
خروجی مناسب مستندسازی
خروجیهای قابلخواندن و قالبهای ساختیافته تولید میکند تا نتایج در گزارش ارزیابی، فرایند مدیریت دارایی یا ابزارهای دیگر استفاده شوند.
-
رابط خط فرمان و Zenmap
رابط خط فرمان برای خودکارسازی و اجرای تکرارپذیر اسکنها مناسب است. Zenmap نیز رابط گرافیکی Nmap است که اجرای اسکنها و مشاهده نتایج را سادهتر میکند.
کاربردها
موارد زیر تصویری کلی از این بخش برای این ابزار ارائه میکنند.
-
فهرستبرداری از داراییهای شبکه
تیم زیرساخت میتواند میزبانهای فعال و سرویسهای در دسترس را در محدوده شبکه سازمان شناسایی کرده و سپس نتایج را با فهرست داراییهای ثبتشده مقایسه کند.
-
اعتبارسنجی سطح مواجهه پس از تغییرات
پس از تغییر فایروال، راهاندازی سرور یا انتشار سرویس جدید، میتوان بررسی کرد که فقط پورتها و سرویسهای مورد انتظار در دسترس هستند.
-
پیشنیاز ارزیابی آسیبپذیری
پیش از ارزیابی با ابزارهای مکمل مانند Nessus و Nmap برای شناسایی سرویسها و محدودکردن دامنه بررسی به اهداف مرتبط استفاده میشود.
-
عیبیابی دسترسی سرویس
مدیر سیستم میتواند از نقطه مشخصی در شبکه بررسی کند که سرویس موردنظر قابل دسترس است، روی چه پورتی پاسخ میدهد و آیا مسیرهای امنیتی مانع ارتباط شدهاند.
-
بازبینی دورهای شبکه داخلی
در بازبینیهای دورهای، نتایج اسکن با نتایج قبلی مقایسه میشوند تا سرویسهای جدید، پورتهای ناخواسته یا داراییهای ثبتنشده پیگیری شوند.
پرسشهای رایج درباره انمپ (Nmap)
اگر درباره این ابزار پرسشی دارید، ممکن است پاسخ آن را در میان موارد زیر پیدا کنید.
آیا Nmap ابزار هک است؟
خیر، Nmap ابزاری قانونی برای مدیریت شبکه و ارزیابی امنیتی است که توسط مدیران و متخصصان برای بررسی وضعیت زیرساخت استفاده میشود.
آیا Nmap آسیبپذیریها را پیدا میکند؟
Nmap بیشتر روی کشف پورتها، سرویسها و سیستمعامل تمرکز دارد، اما با استفاده از موتور اسکریپتنویسی میتواند برخی آسیبپذیریهای شناخته شده را نیز شناسایی کند.
پیش از اجرای اسکن با Nmap چه چیزی باید مشخص شود؟
دامنه دقیق شامل آدرسها و بازههای هدف، زمان آزمون، نوع و شدت اسکن، سامانههای حساس، فرد پاسخگو و روش اطلاعرسانی رخدادها را ثبت کنید.
چگونه نتیجه اسکن Nmap را بررسی کنیم؟
پورتها و سرویسهای کشف شده را با فهرست رسمی داراییهای شبکه مقایسه کرده و موارد ناشناخته را تحلیل کنید.
برای یادگیری Nmap چه پیشنیازی لازم است؟
آشنایی با آدرس IP و TCP و UDP، پورت، DNS، فایروال و مفاهیم پایه Linux کمک زیادی میکند. تمرین را در آزمایشگاه شخصی یا محیطی با مجوز روشن، شروع کنید.