معرفی و پیشینه دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکی ایران، نهادی دولتی در شهر تهران و زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است. آموزش علوم پزشکی، پژوهش پزشکی و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، سه بخش بههمپیوسته هویت آن را تشکیل میدهند.
ساختار دانشگاه حوزههایی مانند پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی، پیراپزشکی، بهداشت، توانبخشی، سلامت روان، مدیریت خدمات سلامت و فناوریهای نوین پزشکی را پوشش میدهد. وجود بیمارستانهای آموزشی و مراکز تحقیقاتی باعث میشود تجربه تحصیل در آن با محیطهای بالینی و پژوهشی پیوند داشته باشد.
دانشگاه علوم پزشکی ایران با دانشگاه علوم پزشکی تهران یکی نیست. این دو نهاد هویت سازمانی جداگانه دارند، هرچند دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۸۹ برای مدتی با دانشگاههای علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی ادغام شد و سپس با هویت مستقل به فعالیت ادامه داد.
برای انتخاب این دانشگاه، عنوان و سابقه آن کافی نیست. تناسب رشته مورد علاقه، دانشکده، محیط آموزش بالینی، فرصت پژوهشی و شرایط زندگی در تهران باید جداگانه سنجیده شود.
تاریخچه و مسیر توسعه
پیشینه دانشگاه به مرکز پزشکی ایران بازمیگردد که در سال ۱۳۵۴ با دانشکدههای پزشکی، پرستاری و پیراپزشکی شکل گرفت. فعالیت آموزشی مرکز در همان سال با پذیرش دانشجویان پرستاری آغاز شد و سپس آموزش علوم پایه و پزشکی نیز به آن افزوده شد.
در سال ۱۳۶۵، مرکز پزشکی ایران، مجتمع پزشکی آیتالله طالقانی، مدارس آموزش عالی، چند بیمارستان و مراکز تحقیقاتی دیگر در ساختار دانشگاه علوم پزشکی ایران ادغام شدند. در همین دوره، دانشکدههای علوم توانبخشی، بهداشت و علوم رفتاری و سلامت روان نیز در مسیر توسعه دانشگاه قرار گرفتند.
در آبان ۱۳۸۹، واحدهای آموزشی، پژوهشی و دانشجویی دانشگاه به دانشگاههای علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی منتقل شدند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در دادنامه شماره ۷۱۱ مورخ ۱۱ دی ۱۳۹۱، دستورالعملهای وزیر بهداشت و مصوبه شورای گسترش دانشگاههای علوم پزشکی درباره این انتقال و ادغام را قابل ابطال ندانست. دانشگاه پس از دوره ادغام، بار دیگر با هویت مستقل خود به فعالیت ادامه داد.
موقعیت و پردیسها
دانشگاه علوم پزشکی ایران در تهران مستقر است و پردیس بینالملل نیز به عنوان یکی از واحدهای دانشگاهی آن فعالیت میکند. شبکه بیمارستانها و مراکز آموزشی درمانی دانشگاه در تهران قرار دارد.
پراکندگی مراکز آموزشی درمانی باعث میشود محل آموزش بالینی همه رشتهها یکسان نباشد. داوطلب باید فاصله میان محل سکونت، دانشکده و مرکز درمانی مرتبط با رشته خود را پیش از انتخاب بررسی کند.
مقاطع تحصیلی
این دانشگاه بهطور پایدار در مقاطع زیر دانشجو میپذیرد:
ساختار آموزشی
دانشکدهها و حوزههای آموزشی زیر، بدنه اصلی آموزش در این دانشگاه را میسازند.
دانشکدهها و واحدهای آموزشی
-
دانشکده پزشکی
گروههای پزشکی این دانشکده آموزش پایه، بالینی و تخصصی را دنبال میکنند. گروه روانپزشکی آن آموزش دستیاری، فلوشیپ رواندرمانی، کارآموزی و کارورزی را در بخشهای بیمارستانی ارائه میدهد.
-
دانشکده داروسازی
این دانشکده آموزش داروسازی و علوم دارویی را در ساختار دانشگاه دنبال میکند و بخشی از حوزه تخصصی دانشگاه در زمینه دارو و خدمات مرتبط با سلامت است.
-
دانشکده دندانپزشکی
این دانشکده حوزه آموزش دندانپزشکی را پوشش میدهد و در کنار پزشکی و داروسازی، یکی از واحدهای حرفهای آموزش علوم پزشکی دانشگاه است.
-
دانشکده پرستاری و مامایی
ریشه آن به دانشکده پرستاری مرکز پزشکی ایران و ادغام مدارس پرستاری و مامایی بازمیگردد.
-
دانشکده پیراپزشکی
حوزههایی مانند علوم آزمایشگاهی، رادیولوژی، فناوریهای پیراپزشکی و بیهوشی را پوشش میدهد.
-
دانشکده بهداشت
در حوزههایی مانند بهداشت عمومی، آموزش سلامت، تغذیه، سلامت محیط و بهداشت حرفهای فعالیت میکند.
-
دانشکده فناوریهای نوین پزشکی
آموزش و فعالیتهای مرتبط با فناوریهای پزشکی و حوزههایی مانند مهندسی پزشکی را دنبال میکند.
-
دانشکده علوم توانبخشی
رشتههایی مانند فیزیوتراپی، کاردرمانی، بیناییسنجی، ارتوپدی، گفتاردرمانی و شنواییشناسی را دربرمیگیرد.
-
دانشکده مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی
مدیریت خدمات سلامت، مدیریت اطلاعات، آمار و مدیریت بیمارستانی از حوزههای این دانشکده هستند.
-
دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان
حوزههایی مانند علوم رفتاری، روانپزشکی و سلامت روان را پوشش میدهد.
-
دانشکده طب ایرانی
آموزش طب ایرانی و پزشکی مکمل را در ساختار دانشگاه دنبال میکند.
حوزهها و رشتههای تحصیلی
آموزش بالینی و حرفههای سلامت
پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پرستاری، مامایی و پیراپزشکی، بخش حرفهای و بالینی ساختار دانشگاه را تشکیل میدهند. این حوزهها با بیمارستانهای آموزشی و مراکز درمانی دانشگاه ارتباط دارند و تجربه تحصیل در آنها به رشته و برنامه آموزش بالینی وابسته است.
سلامت جامعه و توانبخشی
بهداشت عمومی، آموزش سلامت، تغذیه، سلامت محیط و بهداشت حرفهای بر پیشگیری و سلامت جمعیت تمرکز دارند. فیزیوتراپی، کاردرمانی، بیناییسنجی، ارتوپدی، گفتاردرمانی و شنواییشناسی نیز حوزههای توانبخشی و بازگرداندن عملکرد را پوشش میدهند.
فناوری، مدیریت و سلامت روان
فناوریهای نوین پزشکی و مهندسی پزشکی به ابزارها و کاربردهای فناورانه سلامت مربوطاند. مدیریت خدمات سلامت، مدیریت اطلاعات، آمار و مدیریت بیمارستانی بر اداره نظام درمان تمرکز دارند و علوم رفتاری، روانپزشکی، سلامت روان، طب ایرانی و پزشکی مکمل حوزههای رفتاری و رویکردهای تخصصی سلامت را دربر میگیرند.
محیط علمی و دانشجویی
پژوهش، فناوری و پیوند با صنعت
پژوهشهای دانشگاه در حوزههایی مانند غدد درونریز و متابولیسم، سلامت روان، توانبخشی، علوم رفتاری، پزشکی مولکولی، علوم اعصاب، اپیدمیولوژی و فناوریهای نوین پزشکی انجام میشوند. مراکزی مانند انستیتو تحقیقات غدد درونریز و متابولیسم، پژوهشکده حواس پنجگانه، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، مرکز تحقیقات اپیدمیولوژی و مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی در این حوزهها فعالیت دارند.
پیوند پژوهش با خدمات سلامت از مسیر بیمارستانهای آموزشی و درمانی دانشگاه شکل میگیرد. این بیمارستانها محیط ارائه خدمت و آموزش بالینی دانشجویان پزشکی و پیراپزشکی هستند و برخی مراکز، مانند مرکز روانپزشکی ایران، آموزش تخصصی و فلوشیپ را نیز پشتیبانی میکنند.
امکانات و زیرساختها
دانشگاه کتابخانه مرکزی، کتابخانههای آموزشی، آزمایشگاهها، کلینیکهای تخصصی، مراکز فناوری و نوآوری پزشکی و امکانات فرهنگی و ورزشی دارد.
بیمارستانهای آموزشی و درمانی، از جمله حضرت رسول اکرم، فیروزگر، فیروزآبادی، شفایحیاییان، شهید هاشمینژاد و روانپزشکی ایران، نیز بخشی از زیرساخت بالینی دانشگاه هستند. میزان دسترسی دانشجو به هر مرکز به رشته، مقطع و برنامه آموزشی او بستگی دارد.
فضای دانشگاه و شهر میزبان
تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی ایران با زندگی در تهران و رفتوآمد میان دانشکدهها و مراکز آموزشی درمانی همراه است. تهران دسترسی گستردهای به مراکز علمی، درمانی و فرهنگی دارد، اما پراکندگی محلهای آموزش میتواند برنامه روزانه دانشجو را تحت تأثیر قرار دهد.
برای داوطلبی که به آموزش بالینی و ارتباط با محیطهای متنوع درمانی اهمیت میدهد، حضور در شبکه بیمارستانی دانشگاه بخشی مهم از تجربه تحصیل است. در مقابل، فاصله محل سکونت تا پردیس یا بیمارستان آموزشی میتواند برای دانشجویان ساکن خارج از تهران یا مناطق دورتر، هزینه زمانی و رفتوآمد ایجاد کند.
ارزیابی برای داوطلبان
انتخاب دانشگاه علوم پزشکی ایران نیازمند توجه همزمان به فرصتها و دشواریهای آن است؛ در ادامه، مهمترین موارد در دو بخش آمدهاند.
ویژگیهای متمایز
-
تنوع مراکز آموزشی درمانی
شبکه دانشگاه هم بیمارستانهای عمومی مانند حضرت رسول اکرم و فیروزگر و هم مراکز تخصصی مانند بیمارستان روانپزشکی ایران، شفایحیاییان و شهید اکبرآبادی را دربرمیگیرد.
-
مرکز روانپزشکی ایران
این مرکز در آموزش تخصصی روانپزشکی، فلوشیپ رواندرمانی، کارآموزی و کارورزی پزشکی و آموزش چند رشته سلامت روان نقش دارد.
نکاتی که داوطلب باید بسنجد
-
پراکندگی محلهای آموزش
دانشکدهها و مراکز آموزشی درمانی در محل واحدی خلاصه نمیشوند و فاصله میان محل سکونت، دانشکده و بیمارستان میتواند بر برنامه روزانه اثر بگذارد.
-
وابستگی تجربه بالینی به رشته
وجود بیمارستانهای متعدد به معنای دسترسی یکسان همه دانشجویان به همه مراکز نیست. برنامه چرخش بالینی به رشته، مقطع و گروه آموزشی وابسته است.
-
زندگی در تهران
تحصیل در پایتخت دسترسی به امکانات علمی و درمانی بیشتری فراهم میکند، اما رفتوآمد و هزینههای زندگی در یک کلانشهر را نیز به همراه دارد.
این دانشگاه مناسب چه داوطلبانی است؟
دانشگاه علوم پزشکی ایران برای داوطلبی مناسبتر است که رشته مورد نظرش با یکی از دانشکدههای پزشکی، پرستاری و مامایی، پیراپزشکی، توانبخشی، بهداشت، سلامت روان یا مدیریت خدمات سلامت ارتباط دارد و آموزش در محیط بیمارستانی برای او اهمیت دارد.
پیش از انتخاب، باید چهار معیار را بررسی کنید:
بیمارستانهای مرتبط با رشته و برنامه چرخش بالینی
فاصله میان محل سکونت و محل آموزش
مقطع و نوع آموزش مورد نظر
امکان ارتباط با گروهها و مراکز پژوهشی مرتبط
این معیارها ممکن است برای پزشکی، پیراپزشکی، توانبخشی و رشتههای مدیریت سلامت نتیجه یکسانی نداشته باشند.
اگر شبکه درمانی متنوع و زندگی در تهران برای شما مناسب است، دانشگاه علوم پزشکی ایران را با دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در همان رشته مقایسه کنید. برای علاقهمندان به توانبخشی و سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی نیز گزینهای تخصصیتر برای بررسی است. تصمیم نهایی باید بر اساس اطلاعات همان سال درباره رشته، بیمارستان آموزشی، امکانات و شرایط دانشجویی گرفته شود.
پرسشهای رایج درباره دانشگاه علوم پزشکی ایران
اگر درباره این دانشگاه پرسشی دارید، ممکن است پاسخ آن را در میان موارد زیر پیدا کنید.
دانشگاه علوم پزشکی ایران با دانشگاه علوم پزشکی تهران چه تفاوتی دارد؟
این دو دانشگاه نهادهایی جداگانه با ساختار سازمانی مستقل هستند. دانشگاه علوم پزشکی ایران زیر نظر وزارت بهداشت فعالیت میکند و سابقه ادغام تاریخی آن با دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۱۳۸۹، هویت کنونی دو دانشگاه را یکسان نمیکند.
دانشگاه علوم پزشکی ایران چه دانشکدههایی دارد؟
ساختار دانشگاه، واحدهای آموزش حرفهای مانند پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پرستاری و پیراپزشکی را در کنار حوزههای بهداشت، توانبخشی، فناوری پزشکی، مدیریت سلامت، علوم رفتاری و طب ایرانی دربرمیگیرد.
بیمارستان روانپزشکی ایران چه نقشی در دانشگاه دارد؟
این مرکز در آموزش تخصصی روانپزشکی، فلوشیپ رواندرمانی، کارآموزی و کارورزی پزشکی و آموزش دانشجویان کاردرمانی، پرستاری و روانشناسی نقش دارد.
پردیس بینالملل دانشگاه علوم پزشکی ایران چه تفاوتی با واحدهای دیگر دارد؟
پردیس بینالملل برای آموزش دانشجویان خارجی شکل گرفته است. پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی در آن معرفی شدهاند و زبان آموزش آن انگلیسی اعلام شده است.
آیا دانشگاه علوم پزشکی ایران برای علاقهمندان به پژوهش مناسب است؟
دانشگاه در حوزههایی مانند علوم اعصاب، پزشکی مولکولی، غدد و متابولیسم، سلامت روان، اپیدمیولوژی و توانبخشی مراکز پژوهشی دارد. تناسب فرصت پژوهشی با هدف شما به رشته و گروه آموزشی مورد نظر بستگی دارد.
آیا همه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران در یک بیمارستان آموزش میبینند؟
خیر. دانشگاه چندین بیمارستان آموزشی و درمانی دارد و محل آموزش بالینی بر اساس رشته، مقطع و برنامه گروه آموزشی تعیین میشود. جزئیات برنامه هر دوره باید در دفترچه و اطلاعیههای رسمی همان سال بررسی شود.
منابع پیشنهادی
دانشگاههای مرتبط و نزدیک
برای مقایسه، میتوانید دانشگاه علوم پزشکی ایران را در کنار دانشگاههای زیر بررسی کنید.
- دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی تهران Tehran University of Medical Sciences
- دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Shahid Beheshti University of Medical Sciences
- دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله تهران Baqiyatallah University of Medical Sciences
- دانشگاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران Islamic Azad University, Tehran Medical Branch