فراجاب

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی: شبکه آموزش و درمان در تهران

معرفی و پیشینه دانشگاه

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نهادی مستقل در آموزش، پژوهش و خدمات سلامت ایران است که در تهران فعالیت می‌کند و زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار دارد.

این دانشگاه با دانشگاه شهید بهشتی یکی نیست. دانشگاه شهید بهشتی نهادی جامع با تمرکز بر رشته‌های غیرپزشکی است، اما دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بر علوم پزشکی، آموزش حرفه‌ای سلامت، پژوهش پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تمرکز دارد.

ساختار دانشگاه به یک ساختمان محدود نمی‌شود. دانشکده‌های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، پرستاری و مامایی، بهداشت، پیراپزشکی، توانبخشی، تغذیه، طب ایرانی، فناوری‌های نوین و آموزش علوم پزشکی در کنار مراکز آموزشی و درمانی متعدد فعالیت می‌کنند.

برای داوطلب، مهم‌ترین نکته تناسب میان هدف تحصیلی، علاقه به آموزش بالینی یا پژوهشی، محل دانشکده و بیمارستان‌های مرتبط، و توانایی مدیریت رفت‌وآمد در تهران است.

این دانشگاه با نام‌های دیگری نیز شناخته می‌شود:

  • دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی

تاریخچه و مسیر توسعه

هسته اولیه دانشگاه کنونی به دانشکده پزشکی دانشگاه ملی ایران بازمی‌گردد. این دانشکده در سال ۱۳۳۸ پذیرش دانشجوی پزشکی را آغاز کرد. دانشگاه ملی ایران همان نهادی است که امروزه دانشگاه شهید بهشتی نامیده می‌شود.

ساختار مستقل دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در میانه دهه ۱۳۶۰ شکل گرفت و سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ برای این تحول ذکر می‌شود. بنابراین، سال ۱۳۳۸ به آغاز هسته پزشکی مربوط است و دهه ۱۳۶۰ به دوره شکل‌گیری ساختار مستقل علوم پزشکی.

در سال ۱۳۷۲، سازمان‌های منطقه‌ای بهداشت و درمان استان‌ها با دانشگاه‌های علوم پزشکی همان استان ادغام شدند و عنوان «دانشگاه‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان» رواج یافت. این تحول، پیوند آموزش دانشگاهی با مسئولیت‌های خدمات سلامت را تقویت کرد.

در سال ۱۳۸۹ نیز ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران در دانشگاه‌های علوم پزشکی شهید بهشتی و تهران، بخشی از بازآرایی سازمانی دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران بود.

موقعیت و پردیس‌ها

مرکز مهمی از فعالیت‌های دانشگاه در تهران و در محدوده ولنجک قرار دارد، اما دانشکده‌ها و مراکز آموزشی و درمانی آن در پردیس یکپارچه‌ای متمرکز نیستند.

فهرست واحدهای دانشگاه، دانشکده‌های مختلف، مجتمع آموزش عالی سلامت ورامین و مراکز آموزشی و درمانی در نقاط گوناگون تهران و شهرستان‌های پیرامون را نشان می‌دهد. از جمله مراکز شناخته شده این شبکه می‌توان به امام حسین، شهدای تجریش، لقمان حکیم، مسیح دانشوری، شهید طالقانی، شهید مدرس، اختر، مفید، طرفه، ۱۵ خرداد، دکتر لبافی‌نژاد و مهدیه اشاره کرد.

این پراکندگی برای انتخاب محل سکونت، برنامه‌ریزی آموزش بالینی و برآورد زمان رفت‌وآمد اهمیت دارد. محل دقیق آموزش هر رشته و مرکز مرتبط با آن باید جداگانه بررسی شود.

مقاطع تحصیلی

این دانشگاه به‌طور پایدار در مقاطع زیر دانشجو می‌پذیرد:

دکتری حرفه‌ایکارشناسیکارشناسی ارشددکتری تخصصی

ساختار آموزشی

برای شناخت ساختار آموزشی این دانشگاه، دانشکده‌ها و حوزه‌های زیر را مرور کنید.

دانشکده‌ها و واحدهای آموزشی

  • دانشکده پزشکی

    قدیمی‌ترین هسته آموزشی دانشگاه به آموزش پزشکی عمومی و تخصصی در ساختار پزشکی دانشگاه مربوط است.

  • دانشکده دندانپزشکی

    حوزه آموزش دندانپزشکی را در کنار دیگر حرفه‌های مستقیم تشخیص و درمان در مجموعه علوم پزشکی دانشگاه پوشش می‌دهد.

  • دانشکده داروسازی

    در حوزه دارو و فرآورده‌های دارویی، یکی از محورهای حرفه‌ای مجموعه علوم پزشکی دانشگاه را تشکیل می‌دهد.

  • دانشکده پرستاری و مامایی

    به آموزش مراقبت، پرستاری و سلامت مادر و کودک در ساختار حرفه‌های سلامت دانشگاه اختصاص دارد.

  • دانشکده بهداشت و ایمنی

    حوزه‌های بهداشت و ایمنی را دنبال می‌کند و در ساختار خود واحدهای آموزشی، تحصیلات تکمیلی، برنامه‌ریزی آموزشی و آموزش مجازی دارد.

  • دانشکده پیراپزشکی

    حوزه‌های تخصصی پشتیبان تشخیص، درمان و مراقبت را در مجموعه علوم پزشکی دانشگاه پوشش می‌دهد.

  • دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی

    بر پیوند میان علوم تغذیه، سلامت و صنایع غذایی در ساختار آموزشی دانشگاه تمرکز دارد.

  • دانشکده علوم توانبخشی

    حوزه بازگشت یا حفظ توانایی‌های جسمی و عملکردی را در کنار حرفه‌های درمانی دانشگاه دنبال می‌کند.

  • دانشکده آموزش علوم پزشکی

    آموزش علوم پزشکی و فناوری‌های یادگیری را به‌عنوان حوزه‌ای تخصصی در ساختار دانشگاه دنبال می‌کند.

  • دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی

    توجه دانشگاه به فناوری در علوم پزشکی را در قالب یک واحد آموزشی مستقل نشان می‌دهد.

  • دانشکده طب ایرانی

    این واحد در عنوان‌گذاری رسمی با حوزه طب ایرانی شناخته می‌شود و عنوان «طب سنتی» نیز برای همین حوزه به کار رفته است.

حوزه‌ها و رشته‌های تحصیلی

حرفه‌های بالینی و درمانی

پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، پرستاری و مامایی از محورهای حرفه‌ای و بالینی دانشگاه هستند.

سلامت جمعیت و حرفه‌های پشتیبان

بهداشت، پیراپزشکی، علوم تغذیه و صنایع غذایی و علوم توانبخشی، بخش دیگری از هویت آموزشی دانشگاه را می‌سازند.

آموزش، فناوری و طب ایرانی

آموزش علوم پزشکی، فناوری‌های نوین پزشکی، فناوری‌های یادگیری و طب ایرانی نیز در ساختار دانشگاه جای دارند.

محیط علمی و دانشجویی

پژوهش، فناوری و پیوند با صنعت

جهت‌گیری پژوهشی دانشگاه حوزه‌های تخصصی، فوق‌تخصصی و بین‌رشته‌ای علوم پزشکی را دربرمی‌گیرد. توسعه تحقیقات طب سنتی و سبک زندگی و حرکت به سوی نظام مبتنی بر شواهد نیز در اهداف راهبردی دانشگاه مطرح شده است.

پیوند پژوهش با بیمارستان‌ها و مراکز آموزشی و درمانی، امکان دنبال‌کردن موضوعات مرتبط با خدمات سلامت، آموزش بالینی و مدیریت سلامت را فراهم می‌کند. وجود دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی و واحد آموزش پزشکی و فناوری‌های یادگیری نیز توجه سازمانی دانشگاه به فناوری و روش‌های نوین آموزش را نشان می‌دهد.

امکانات و زیرساخت‌ها

دانشگاه از کتابخانه‌های دانشکده‌ای و بیمارستانی، واحدهای آموزشی و مراکز پزشکی آموزشی و درمانی استفاده می‌کند. کتابخانه دانشکده بهداشت و ایمنی در کنار خدمات علمی و آموزشی دانشکده معرفی شده است.

شبکه بالینی دانشگاه مراکزی مانند امام حسین، شهدای تجریش، لقمان حکیم، مسیح دانشوری، شهید طالقانی، شهید مدرس، اختر، مفید، طرفه، ۱۵ خرداد، دکتر لبافی‌نژاد و مهدیه را شامل می‌شود. مرکز پزشکی امام خمینی در فیروزکوه نیز در فهرست مراکز درمانی دانشگاه آمده است.

دسترسی به کتابخانه و منابع علمی ممکن است میان دانشکده‌ها و بیمارستان‌ها متفاوت باشد. پیش از انتخاب محل تحصیل، فعال‌بودن کتابخانه، ساعات استفاده و منابع مرتبط با رشته خود را از واحد مربوط بررسی کنید.

فضای دانشگاه و شهر میزبان

زندگی دانشجویی در این دانشگاه با تهران و شبکه چندمکانی دانشکده‌ها و مراکز درمانی پیوند دارد. محل کلاس، آموزش بالینی، کتابخانه و خدمات دانشجویی ممکن است در نقاط یکسانی قرار نداشته باشد.

برای دانشجویان رشته‌های بالینی، رفت‌وآمد میان دانشکده و بیمارستان می‌تواند بخشی از برنامه روزانه باشد. محل دقیق آموزش رشته، مسیر دسترسی و هماهنگی آن با محل سکونت، بر تجربه تحصیل اثر مستقیم دارد.

تهران دسترسی گسترده‌ای به مراکز تخصصی سلامت فراهم می‌کند، اما زندگی در این شهر و جابه‌جایی میان واحدهای پراکنده، زمان و برنامه‌ریزی بیشتری می‌طلبد. خوابگاه، تغذیه و خدمات رفاهی نیز باید بر اساس دانشکده، مقطع و محل آموزش سنجیده شوند.

ارزیابی برای داوطلبان

مزایا و چالش‌های این دانشگاه را می‌توان جداگانه سنجید؛ فهرست زیر هر دو را کنار هم نشان می‌دهد.

ویژگی‌های متمایز

  • پیوند تاریخی با دانشگاه ملی ایران

    هسته پزشکی دانشگاه به دانشکده پزشکی دانشگاه ملی ایران بازمی‌گردد. دانشکده‌ای که فعالیت خود را از سال ۱۳۳۸ آغاز کرد.

  • ادغام ساختاری با خدمات بهداشتی و درمانی

    از سال ۱۳۷۲، سازمان‌های منطقه‌ای بهداشت و درمان استان‌ها با دانشگاه‌های علوم پزشکی همان استان ادغام شدند و پیوند سازمانی آموزش پزشکی با خدمات سلامت تقویت شد.

نکاتی که داوطلب باید بسنجد

  • پراکندگی محل‌های آموزش

    دانشگاه پردیس یکپارچه‌ای ندارد و دانشکده‌ها، بیمارستان‌ها و مراکز آموزشی آن در نقاط مختلف تهران و پیرامون آن قرار گرفته‌اند.

  • تفاوت تجربه بالینی میان مراکز

    مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه از نظر عنوان و ماموریت یکسان نیستند. بنابراین تجربه دانشجو به رشته، گروه آموزشی و مرکز محل آموزش وابسته است.

  • نیاز به بررسی جداگانه خدمات رفاهی

    وجود کتابخانه، خوابگاه یا خدمات دانشجویی به تنهایی دسترسی برابر و کیفیت ثابت را تضمین نمی‌کند و شرایط استفاده ممکن است میان واحدها تفاوت داشته باشد.

این دانشگاه مناسب چه داوطلبانی است؟

اگر هدف شما تحصیل در یکی از مسیرهای پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، پرستاری، بهداشت، پیراپزشکی، توانبخشی، تغذیه یا فناوری‌های پزشکی است، تنوع دانشکده‌ها و دسترسی به شبکه مراکز آموزشی و درمانی می‌تواند با برنامه شما سازگار باشد.

این انتخاب برای داوطلبی مناسب‌تر است که با آموزش بالینی، پژوهش پزشکی و رفت‌وآمد میان واحدهای مختلف تهران کنار می‌آید. اگر محل تحصیل یکپارچه یا رفت‌وآمد کوتاه برای شما اولویت اصلی است، دانشگاه علوم پزشکی تهران را نیز از همین معیار بررسی کنید. اگر به مسیرهای توانبخشی و سلامت اجتماعی علاقه دارید، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی گزینه‌ای با تمرکز متفاوت است.

پیش از انتخاب، رشته مشخص، بیمارستان‌های مرتبط، محل آموزش و شرایط زندگی دانشجویی خود را بررسی کنید. عنوان دانشگاه به تنهایی تجربه همه دانشکده‌ها و مراکز آن را توصیف نمی‌کند.

پرسش‌های رایج درباره دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

اگر درباره این دانشگاه پرسشی دارید، ممکن است پاسخ آن را در میان موارد زیر پیدا کنید.

تفاوت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با دانشگاه شهید بهشتی چیست؟

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی زیر نظر وزارت بهداشت فعالیت می‌کند و بر علوم پزشکی و خدمات سلامت تمرکز دارد. دانشگاه شهید بهشتی دانشگاهی جامع با تمرکز بر رشته‌های غیرپزشکی و زیر نظر وزارت علوم است.

آیا آموزش دانشگاه در یک پردیس متمرکز است؟

خیر. دانشکده‌ها، بیمارستان‌های آموزشی و درمانی و دیگر واحدهای دانشگاه در نقاط مختلف تهران و شهرستان‌های پیرامون قرار دارند. محل دقیق آموزش هر رشته باید جداگانه بررسی شود.

تفاوت مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه با مراکز درمانی چیست؟

مراکز آموزشی و درمانی هم در آموزش بالینی مشارکت دارند و هم خدمات درمانی ارائه می‌کنند. مراکز درمانی در فهرست دانشگاه با کارکرد درمانی معرفی شده‌اند. این دو گروه از نظر نقش آموزشی یکسان نیستند.

برای انتخاب این دانشگاه، کدام عوامل را باید بررسی کرد؟

رشته و مقطع، محل دانشکده، بیمارستان‌های مرتبط، مسیر رفت‌وآمد، دسترسی به کتابخانه و شرایط خدمات دانشجویی را برای سال مورد نظر بررسی کنید.

آیا همه بیمارستان‌های وابسته تجربه آموزشی یکسانی دارند؟

خیر. تفاوت نوع مرکز، گروه آموزشی، رشته و برنامه بالینی می‌تواند تجربه دانشجو را تغییر دهد. صرف درج نام یک مرکز در شبکه دانشگاه، هم‌سطح‌بودن مراکز را ثابت نمی‌کند.

آموزش‌های مرتبط در فرادرس

منابع پیشنهادی

دانشگاه‌های مرتبط و نزدیک

برای مقایسه، می‌توانید دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی را در کنار دانشگاه‌های زیر بررسی کنید.

برچسب‌ها و کلیدواژه‌ها

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهرانتفاوت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه شهید بهشتیدانشکده‌های علوم پزشکی شهید بهشتیبیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیتحصیل علوم پزشکی در تهرانشبکه آموزشی درمانی شهید بهشتی